Ulubione książki Lorde są głębokie, ciemne i kathartyczne (podobnie jak jej muzyka)

Możemy otrzymać komisję ds. Zakupów wykonanych z linków.

Nowozelandzka piosenkarka i autorka tekstów Lorde, którego prawdziwe imię to Ella Yelich-O'Connor, rozumie moc książek, a jej wyjątkowy literacki gust to odzwierciedla to. Podczas wywiadu z 2017 r. Rolling Stone , Lorde nazwał siebie „biblioteczną dziewczyną”, przyznając się do jej statusu bibliofilu. Z biegiem lat, na Reddit, Tumblr i podczas wywiadów, Lorde mówił o książkach, które są dla niej najbardziej znaczące i genialne Book Riot opracował tę informację w kompleksową listę najcenniejszych literackich zajęć Lorde. Jej fandom również stworzył treści Instagram , wymieniając jej najbardziej ukochane książki, więc wiemy, że Lorde inspiruje poprzez muzykę i czytanie zaleceń. Jest to z pewnością inspirujące, ponieważ wszyscy chętnie znajdujemy wykonalne sposoby, aby wyrzeźbić więcej czasu na czytanie w naszym pracowitym życiu.

Literacka skłonność Lorde jest również napędzana rodziną. Jej matka, Sonja Yelich, jest poetą z Nowej Zelandii, z kilkoma kolekcjami opublikowanej poezji. Nic dziwnego, że ulubione książki Lorde obejmują kilka kolekcji poezji. To oczywiście w jej DNA. Ale to nie tylko poezja, którą kocha piosenkarka; Lorde zachwycił się także powieściami, literacją i opowiadaniami, więc jesteśmy tutaj, aby porozmawiać o tych ulubionych odczytach z naszej królowej „melodrama”.

„Za dużo, a nie nastrój” autorstwa Durgi Chew-bose

Lorde jest takim fanem kanadyjskiego pisarza Durgi Chew-Bose i jej antologii „Too High and the Mood”, że przeprowadziła wywiad z autorem w maju 2018 r. Na Auckland Writers Festival. Aby zwrócić uwagę na żucia, Lorde przeszła swoje prawdziwe imię, Ella Yelich-O'Connor w programie festiwalu. W rozmowie Lorde powiedziała, że ​​żucia bżąca kończy swoją książkę w tym samym czasie, gdy muzyk kończy swój album „Melodrama” i oboje połączyli się z ich pracą.

W klipie wywiad Udostępnieni na YouTube, fani nie mogliby pogodzić, jak cudowna była rozmowa między dwoma artystami, i oklaskiwali Lorde za jej łaskawe umiejętności wywiadów. „[L] Orde jest w rzeczywistości lepsze w przeprowadzaniu wywiadów niż większość gospodarza talk show”, ktoś skomentował . „[W] jej] to jak faktyczna rozmowa, która próbuje poznać tę osobę ...” Fani naprawdę podobały się podobieństwa między nimi, z „zbyt dużym i nie w nastroju” i „melodramat” i poczuli, że rozmowa wydała najlepsze w obu tych słowach. „Czytałem książkę Durgi w czasie, gdy ukazał się Melodrama, a rok później uwielbiam album i książkę”, inna osoba napisał . „Ci dwaj pisarze mają tylko ten niesamowity sposób z ich słowami i ciągle mnie to zachwyca, a ja po prostu ich kocham”. W wywiadzie możesz powiedzieć, ile Lorde podziwia boskę do żucia, więc jej książka jest warta przeczytania!

„Glaczą w kierunku Betlejem” Joan Didion

Ze względu na jej obecność w mediach społecznościowych wiemy, że Lorde uwielbia Joan Didion, szczególnie jej kolekcję esejów z 1968 roku „zbliżającą się do Betlejem”. Od kilku lat Lorde's Instagram Bio była cytatem z książki Didion, Reading: „Tematy są zawsze takie same. Powrót do niewinności ... tajemnice krwi. Swędzenie dla transcendentalnych ... ''

Nic dziwnego, że kolekcja Didion przeszła do estetyki Lorde. „Glacząca w kierunku Betlejem” była publikacją, która w latach 60. XX wieku złapała klimat amerykańskiego życia, a Didion, pionier nowego dziennikarstwa, uchwycił ją w swojej ruchomej książce. Recenzenci w Goodreads mają tyle samo zapałów dla Didion, ile wydaje się, że sama Lorde. „[L] ike z jakąkolwiek pracą, zawsze podchodzi do swoich poddanych z taką precyzją i celem”, jeden recenzent zaczął. „[E] bardzo wybór języka jest zamierzony, każde zdanie jest tak wymowne, że każdy szczegół jest skrupulatnie napisany. [S] doskonale oddaje esencję lat 60. [C] alifornia i jej politykę kulturową, w jakiś sposób mnie nostalgicznym na miejsce i czas, nigdy się nie doświadczyłem. Inny recenzent ubolewał o odkrycie Didion później w życiu. - Joan Didion, gdzie byłeś przez całe moje życie? Oni zapytał , nazywając eseje w tej kolekcji „cudowne”. Lorde z pewnością wydaje się to samo, ponieważ cytat Didion od dłuższego czasu utrzymywał przestrzeń jej biografii.

„Ariel” Sylvia Plath

Kiedy Lorde wybił się na scenę muzyczną, Rolling Stone Otworzyła artykuł z 2014 roku na temat autora piosenek Nowej Zelandii: „Lorde ma 17 lat, mieszka z rodzicami i kocha Sylvię Plath”. Miłość Lorde do amerykańskiego poety poprzedziła prawie wszystko inne. Podczas gdy Plath opublikowała swoją powieść „The Bell Jar” i kilka kolekcji poezji, jej kolekcji „Ariel”, która została wydana po raz pierwszy w 1965 roku, jest prawdopodobnie jej najbardziej znaną. Plath zmarł w 1963 roku i to jej mąż Ted Hughes, który wydał „Ariel”.

Zostawiąc się, Lorde został nazwany „Sylvia Plath muzyki pop”. Pokaz Lorde do Platha stał się tak oczywisty, że w kwietniu 2014 r., Podczas gdy wywiad z Moda , Lorde podkreśliła różnicowanie między sobą a poetą. „Nigdy przez sekundę nie ułożyłbym się obok geniuszu takiego jak Sylvia Plath!” Lorde zaczął. „Mogę mieć określone gusta, ale nie staram się być awangardowa z moim podejściem lub muzyką. Lubię indie [rock], pop i literaturę. Lubię się z nimi bawić, ale to nie czyni mnie geniuszem. Chociaż możemy się z tym kłócić, z pewnością możemy zrozumieć, dlaczego Lorde był tak zainspirowany przez Plath.

Recenzenci „Ariel” na Goodreads byli konsekwentnie poruszani pracą Platha. „Nawiedzący i szczery - skalpel, który przecina tak głęboko i szybki, że nawet tego nie czujesz. Kiedy po raz pierwszy czytałem Ariel, byłem zdumiony głębokością i uczciwością wierszy: „Jedna osoba napisał . Inny napisał , „Gorzki, brutalny, inteligentny i poruszający”.

„Jak nic nie robić: opierając się ekonomii uwagi” Jenny Odell

Lorde był głęboko poruszony przez książkę Jenny Odell z 2019 r. „Jak nic nie robić: przeciwstawianie się gospodarce uwagi”. Zamiast projektu estetycznego Lorde przyciągnęła książkę, ponieważ spędzała zbyt dużo czasu online. „Widziałbym, że mój czas na ekranie idzie, na przykład 11 godzin i wiedziałem The New York Times . „Pamiętam, jak siedziałem w łóżku i zdawałem sobie sprawę, że mogę dojść do końca mojego życia i robić to codziennie. I to od mnie zależy teraz. Więc po prostu wybrałem. Podczas tego objawienia Lorde przyznał, że zarówno książka Odella, jak i „Pielgrzym Annie Dillard w Tinker Creek” były rewolucyjne w uzyskaniu jej offline iz powrotem na świecie.

Ta książka ma mieszane recenzje Goodreads . „To była dziwna, meandrująca, podatna na tangi, dziwaczna książka, ale bardzo mi się podobała”-napisał jeden z recenzentów, zauważając, że w niektórych miejscach wiąże się trochę za daleko. Inny recenzent cieszył się świeżym przyjęciem Odella uwagi i kapitalizmu. „Przemyślana, stabilna książka o znaczeniu robienia nic w kulturze kapitalistycznej, która zawsze zachęca do wydajności”, oni zaczął . „Zamiast zapewniać trudne i szybkie strategie odłączania się od pracy i mediów społecznościowych, Jenny Odell oferuje bardziej inteligentną, płynną refleksję na temat znaczenia oddzielenia się od poczucia, jakbyśmy musimy pracować ...” Z pewnością brzmi to, jakby to było ważne dla Lorde!

„O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości” Raymonda Carvera

Lorde otwarcie opowiadała o swojej miłości do amerykańskiego pisarza opowiadań i poety Raymond Carver, szczególnie jego zbiór opowiadań zatytułowanych „O czym mówimy o miłości”. Kiedy Lorde udzielił wywiadu Rolling Stone W 2014 r. Mówiła o Carver i jego wpływie estetycznym. „Raymond Carver jest zdecydowanie jednym” - powiedział Lorde, mówiąc o wpływowych autorach. „Mam to z słowami, które są w tej doskonałej kolejności, i wiesz dokładnie, jak próbują się poczuć. A kolejność słów ... po prostu, jak uderzanie cię w serce: „O mój Boże, całkowicie to rozumiem”. I naprawdę lubię to, jak słowa brzmią głośno, więc zawsze byłem dzieckiem, który porzuciłby stronę książki w jej pokoju w kółko. A Raymond Carver jest do tego świetny.

Na Goodreads większość czytelników poczuła to samo, jak Lorde o ukochanej książce Carvera. „Zbiór krótkich opowiadań, które w większości nie kończą się niejednoznacznie, i z jakiegoś cholernego powodu je kochałem” recenzent wspólny. „Raymond Carver jest po prostu jednym z najlepszych powojennych pisarzy amerykańskich, po prostu dlatego, że zachowuje wszystko, proste, chrupiące i jasne” osoba tryskali. „Do tego stopnia dopracował swoje rzemiosło pisarskie, że ta kolekcja może być jego najlepszym dziełem”. Nic dziwnego, że Lorde uwielbia swoje opowiadania.