Wejdź do epoki torturowanych poetów, czytając książki Taylor Swift, do których wspomniała o swoich tekstach

Kiedy Taylor Swift ogłosiła swój nowy album „The Tortured Poets Society” 4 lutego, fani zaczęli szaleć, szukając wielkanocnych jajek, o czym może być ten album. Idąc po tytule, oczekujemy głębokich, emocjonalnych tekstów i potencjalnie odniesień do innych dzieł literackich. Dodaj tytuły piosenek, takie jak „But Daddy I Love Him” i dodatkowy utwór „The Manuscript”, a także wszystkie super artystyczne czarno-białe albumu, jak moglibyśmy nie?

Swift uwielbia książki and has quite a way with words herself, too. Heck, she's even been compared to William Shakespeare. 'Listening to her lyrics, which most of the rapturous (mainly female) audience seemed to know by heart, I came away with confirmation of a thought I first had 15 years ago: this isn't just high-class showbiz, Taylor Swift is a real poet,' former Shakespeare professor at Britain's Warwick University, Sir Jonathan Bate, told Niezależny . Twierdził nawet, że Swift może „przepisać ciemniejsze chwile Szekspira”, aby upewnić się, że są „bardziej smaczne” dla współczesnej publiczności. To całkiem komplement!

Gdy wchodzimy w naszą torturowanych poetów, jest tylko jedna rzecz, którą możemy zrobić, aby przygotować: czytać inspirację, aby zostać torturowanymi poetami samodzielnie. A przynajmniej wejdź w tę samą przestrzeń, co kobieta, którą wszyscy teraz oglądają. Aby to zrobić, zaokrągliliśmy niektóre z najważniejszych literackich odniesień Swift w jej tylnym katalogu.

The Great Gatsby autorstwa F. Scott Fitzgerald

F. Scott Fitzgerald wydał w 1925 roku „The Great Gatsby” i wydaje się, że zainspirował kilka utworów Taylor Swift. Wśród nich „Reputacja” „Nie obwiniaj mnie” i „dlatego nie możemy mieć fajnych rzeczy”, a także „Evermore”.

W „dlatego nie możemy mieć fajnych rzeczy” - powszechnie zakładana o jej dramacie z Kanye Westem i Kim Kardashian - Swift śpiewa o poczuciu, jakby była w powieści, zanim wszystko się rozbiło. „I nie ma żadnych zasad, kiedy pojawia się tutaj/Bass pokonał, że grzechotając żyrandol/Feelin 'So Gatsby przez cały rok” - powiedziała. W tekście „Don't Blame Me” wydaje się, że Swift odwołuje się jako miłość Jaya Gatsby'ego, Daisy Buchanan. „Kiedyś byłem trujący bluszcz/Ale teraz jestem twoją stokrotką”, śpiewa.

W „Szczęście” w kilku liniach odwołuje się do powieści. „Mam nadzieję, że będzie pięknym głupcem/która zajmuje moje miejsce obok ciebie” - śpiewa, a „piękny mały głupiec” powiedział w książce Daisy. Swift wydawał się również odnosić się do linii „Powiedz mi, kiedy twój zwycięski uśmiech/zaczął wyglądać jak uśmieszek?” Gdy w książce odwołuje się uśmiech Gatsby'ego. Jest też jeszcze jedno bardziej rażące odniesienie. „Wszystko, czego teraz chcesz ode mnie, to zielone światło przebaczenia” - śpiewa Swift, które odnosi się do zielonego światła na końcu doku, które symbolizuje miłość Gatsby do Daisy.

Szkarłatny list Nathaniela Hawthorne

Jedna z najbardziej oczywistej książki Taylor Swift kiwa głową w jej muzyce, jest „New Romantics”, pobrana z albumu „1989.” W nim dość wyraźnie odwołuje się do książki „Szkarłatny list” Nathaniela Hawthorne'a. Wydanie w 1850 r. Powieść jest faktycznie osadzona w 1600 roku i opowiada historię kobiety, która jest w ciąży z mężczyzną, z którym nie jest żonaty. W rezultacie jest unikana i zawstydzona. Jej społeczność nawet zmusza ją do noszenia czerwonej litery A, aby każdy mógł zobaczyć jej wstyd, ponieważ litera oznacza cudzołożnika. Jednak ojciec jej dziecka, przez większość historii, nie widzi żadnych reperkusji dla swoich działań.

Swift, który z pewnością nie jest obcy w śpiewaniu o miłości , Odniesienia do kultowej powieści w jednej linii, śpiewając: „Wszyscy się nudzimy, wszyscy jesteśmy tak zmęczeni wszystkim/czekamy na pociągi, które po prostu nie są kominowe/pokazujemy nasze różne szkarłatne litery/zaufaj mi, moje jest lepsze”. Wydaje się, że Swift odwołuje się do ciągłego reflektorów o swoim życiu randkowym, a sposób, w jaki została w przenośni, aby nosić szkarłatną listę po jej rozpadach, ze względu na intensywną uwagę mediów i powołanie nazwy, które po jej związkach. Wszystko, podczas gdy jej ex zbyt często pozwala cicho iść dalej. Wydaje się nawet, że odwołuje się do wszystkich rozmów o swoim życiu randkowym w piosence, śpiewając: „Plotki są okropne i okrutne/ale, kochanie, większość z nich jest prawdziwa”.

Alice's Adventures in Wonderland autorstwa Lewisa Carolla

Wiele osób prawdopodobnie znajdzie najlepiej „Alice in Wonderland” z filmu Disneya z 1951 r. (Lub remake'u 2010), ale oryginalna historia była książką zatytułowaną „Alice's Adventures in Wonderland” Lewisa Carrolla, wydana w 1865 roku. To ta książka zainspirowała Taylor Swift „Wonderland”, która została zaprezentowana w edycji Delluxe „1989” (jak „1989 (Taylor's wersja)” i „Wonderland”, „Wonderland”, która była „Wonderland”), która „Track”) i „Wonderland”). „Krótko mówiąc”.

W „Krainie Czarów” istnieje oczywiste odniesienie do powieści w tytule, ale to nie jedyne połączenie. Tuż przed tym, jak refren uderzy, Swift śpiewa: „Czy nie błysnąłeś na mnie zielone oczy?/Czy nie słyszałeś, co staje się ciekawymi umysłami?”. który wydaje się odwoływać ciekawość Alice, która wpędzi ją w kłopoty. Śpiewa również linię, a ostatecznie, w Krainie Czarów, oboje oszaleliśmy, „jako odniesienie do następnego zniekształceń Mad Hatter i Alice od rzeczywistości. Wydaje się, że istnieje również odniesienie do jej byłej, jak Kot Cheshire, kiedy śpiewa: „Czy nie uspokoiłeś moich obaw z uśmiechem kota w Cheshire?”. Cheshire Cat jest postacią w książce, która oszukuje Alice.

Jeśli chodzi o odniesienie do książki w „Long Story Short”, Swift porównał zakochanie się w niewłaściwej osobie, a Alice spadają z króliczej dziury. „I spadłem z cokole/prosto w króliczej dziurze/długą historię, to był zły czas” - powiedziała.

Rebecca autorstwa Daphne du Maurier

„Rebecca” oznacza jeden z niewielu razy Taylor Swift oficjalnie wypowiedział się i potwierdził, że jedna z jej piosenek została zainspirowana książką. Ta piosenka jest „tolerowana”, zaczerpnięta z „Evermore”. Napisane przez Daphne du Maurier i wydane w 1938 r. (Swift Sure uwielbia starszą książkę, aby wpłynąć na swoją pracę) książka opowiada historię kobiety w nieszczęśliwym małżeństwie. Główny bohater, który tak naprawdę nie ma imienia, poślubia owdowiałego mężczyznę, tylko po to, by nigdy nie może jej naprawdę kochać, ponieważ wciąż jest zbyt zakochany w Rebecce, jego zmarłej żonie. Zamiast kochać i wspierać swoją nową żonę, po prostu ją toleruje.

Swift otworzył się na temat tego, jak książka ją zainspirowała podczas rozmowy z Zane Lowe On Muzyka Apple W 2020 roku. „Myślałem:„ Wow, jej mąż po prostu ją toleruje. Robi te wszystkie rzeczy i tak bardzo się stara i próbuje zaimponować mu, a on po prostu toleruje ją przez cały czas. Była część mnie, która dotyczyła tego, ponieważ w pewnym momencie mojego życia czułem się w ten sposób.

Swift tworzy wiele odniesień do historii w piosence, w tym refren. „Jeśli to wszystko jest w mojej głowie, powiedz mi teraz/powiedz mi, że źle się myliłem/Wiem, że moja miłość powinna być celebrowana/ale tolerujesz”, ona przeklęła.

Wszystko jest dobrze, że dobrze się kończy, oswajanie Shew, Romeo i Juliette autorstwa Williama Szekspira

Taylor Swift dokonał również kilku odniesień do pracy zmarłego Williama Szekspira. Jednym z bardziej oczywistych musi znajdować się w „czerwonym„ utworze ”zbyt dobrze”, który wydaje się być odniesieniem do gry 1623 „All's Well, które się kończy”. „Wersja Taylora” piosenki pojawia się na ponownym wydaniu albumu i zawiera teksty: „Mówią, że wszystko dobrze się kończy, ale jestem w nowym piekle”. Sama piosenka opowiada o rozbitym związku, a Swift próbuje ustalić, co poszło nie tak.

Istnieje również potencjalne odniesienie w „... gotowym na to?” z „reputacji”. Swift zauważa, że ​​stała się spokojniejsza od czasu zakochania się, śpiewając: „Jestem teraz bardzo oswojony/nigdy nie bądź taki sam”. I może to być odniesienie do „oswajania złośnicy” z początku lat 90. XIX wieku.

Oczywiście, jedno z najsłynniejszych odniesień literackich supergwiazdy musi znajdować się w jednym z jej największych hitów: „nieustraszonej„ utworu „utworu”. Romantyczne mega hitowe odwołuje się do kultowego brytyjskiego dramaturga, wyraźnie łącząc się z sztuką 1597, opisując siebie jako Juliette i jej kochanka jako Romeo. „Byłeś Romeo, rzucałeś Pebbles/A mój tata powiedział:„ Trzymaj się z dala od Julii ”.„ Gwiazda odwołuje się również do okresu pisania w teledysku, nosząc sukienkę z epoki, gdy śpiewa z balkonu.